Το σταυροδρόμι στην Τριφύλλα!!!

0 σχόλια


Read More »

Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην Κορίτσα!!!

1 σχόλια


Read More »

Η Εκκλησία του χωριού!!!

0 σχόλια


Read More »

Το Σπίτι Του Διαβάτη

1 σχόλια


Read More »

Η βρύση στο προαύλιο χώρο της εκκλησίας!!!

0 σχόλια


Read More »

Η είσοδος της εκκλησίας!!!

0 σχόλια


Read More »

ΕΚΠΟΜΠΗ ΟΡΕΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

2 σχόλια

Αντικείμενο της σειράς είναι έξι ορεινοί οικισμοί: Τα ΑΓΡΑΦΑ, το ΚΡΙΚΕΛΛΟ (τέως Δήμος ΕΥΡΥΤΑΝΩΝ), τα ΚΟΝΙΤΣΟΧΩΡΙΑ, η ΓΟΡΤΥΝΙΑ, το ΖΑΓΟΡΙ και το ΠΗΛΙΟ. Σ’ όλους τους ορεινούς οικισμούς η οικονομική και κοινωνική οργάνωση, η οικιστική αντίληψη, η καθημερινή ζωή διέπονται σε γενικές γραμμές από κοινά χαρακτηριστικά. Συνεπώς, βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα φαινόμενο ιδιότυπης χωροκατανομής, όμοιων κοινωνικών σχηματισμών που ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο εμφανίζονται όλοι την ίδια ιστορική περίοδο. Το φαινόμενο του μαζικού εποικισμού του ορεινού χώρου θα πρέπει να αναζητηθεί στην περίοδο της τουρκοκρατίας. Τα απρόσιτα βουνά θα προσφέρουν ασφαλές καταφύγιο στον ελληνικό πληθυσμό, ενώ αργότερα οι αμιγώς ελληνοκρατούμενες περιοχές – κοιτίδες της εθνικής μνήμης και συνείδησης – θα πρωτοστατήσουν στην Επανάσταση του 1821. Η οικονομική και πολιτισμική ακμή αυτών των περιοχών θα διαρκέσει ως τον ύστερο 19ο αιώνα. Η ανατροπή των παραδοσιακών παραγωγικών σχέσεων και η συνακόλουθη δημιουργία ισχυρών αστικών κέντρων θα οδηγήσουν αυτά τα μέρη στο περιθώριο των εξελίξεων και στην παρακμή. Έτσι, πολιτείες διασκορπισμένες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα αναπτύσσονται σχεδόν ταυτόχρονα, οργανώνονται σε μια παρόμοια οικιστική βάση, συγκροτούνται γύρω από ενιαίους τρόπους παραγωγής και την ίδια περίπου χρονική στιγμή γίνονται αποδέκτες βαθιών κοινωνικών μετασχηματισμών. Οι ιδιαιτερότητες, αλλά κυρίως, τα πολλά κοινά γνωρίσματα αυτών των οικισμών, οδηγούν σε διαφορετικές προσεγγίσεις που αφενός αναδεικνύουν τις ιδιομορφίες κάθε χώρου και αφετέρου διαπιστώνουν τους κοινούς τόπους. Έτσι, αλλού το βάρος επικεντρώνεται στην οικιστική και αρχιτεκτονική μορφή ενός οικισμού, αλλού στα οικονομικά χαρακτηριστικά ενώ άλλοτε εξετάζει τις ιστορικές συνθήκες και άλλοτε το φυσικό και δομημένο περιβάλλον. Ιστορικά, ο ορεινός χώρος θα διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο στη διατήρηση της εθνικής συνείδησης κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Παράλληλα, οι περίφημοι Κλέφτες «από τους οικισμούς αυτούς προήλθαν και αποτέλεσαν την έκφραση ενός έντονου φιλελευθερισμού που απλώθηκε σ’ όλο τον ελληνικό χώρο, από τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ως την ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ» (ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ, Ιστορία του Ελληνικού ‘Εθνους). Στο οικονομικό επίπεδο, κυρίαρχο χαρακτηριστικό είναι η συνύπαρξη γεωργικής, κτηνοτροφικής και βιοτεχνικής παραγωγής στα πλαίσια του οίκου (οικογένεια) που εξασφάλιζε ποικιλία προϊόντων διατροφής και ένδυσης. Η διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος, χωρίς ν’ αποτελεί αντικείμενο ιδιαίτερης μέριμνας, εξασφαλίζεται χάρη στη μη εντατική εκμετάλλευση των αγρών, τις εναλλασσόμενες καλλιέργειες. Η μορφολογία του εδάφους καθορίζει τον πολεοδομικό χαρακτήρα του χωριού. Η πέτρα και το ξύλο από τα παρακείμενα δάση προσφέρουν τα οικοδομικά υλικά. Οι πλατείες των χωριών είναι ταυτόχρονα χώροι κοινωνικών εκδηλώσεων, διοικητικά και θρησκευτικά κέντρα, τόποι εμπορικών ανταλλαγών. Γεφύρια, καλντερίμια, λιθόχτιστα μονοπάτια μαρτυρούν τους «ιστορικούς δρόμους» του χθες. Το τσελιγκάτο αποτελούσε τον πλέον διαδεδομένο τύπο κοινωνικής οργάνωσης. Ένα άθροισμα οικογενειών που το σύνολό τους αποτελούσε μια ενδογαμική κοινότητα, οικονομικά αυτάρκη, με καθορισμένους τους ρόλους των μελών της και με αυστηρή εσωτερική ιεράρχηση. Η μετανάστευση δημιούργησε βαθύ ρήγμα σ’ αυτό τον τύπο οργάνωσης και τον οδήγησε βαθμιαία στην εξαφάνιση. Ο πληθυσμός των ορεινών οικισμών, αμιγώς ελληνικός άφησε άριστα δείγματα της λαϊκής έκφρασης και τέχνης. Πρέπει να τονιστεί «πως εκεί στα βουνά με αυτονομία και ελεύθερη εξέλιξη, αναπτύχθηκε ένας παραδοσιακός πολιτισμός, άθικτος από την παρουσία των Τούρκων»: (ΛΟΥΚΑΤΟΣ, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους). Προσωπικές μαρτυρίες, λογοτεχνικά κείμενα, εντυπώσεις περιηγητών, μνήμες και παραμυθίες, οράματα και ακούσματα συνθέτουν ή και συμπληρώνουν το υλικό της σειράς.

ΑΓΡΑΦΑ
Στο επεισόδιο αυτό παρουσιάζεται η περιοχή των ΑΓΡΑΦΩΝ. Στη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Πυρσός» (έκδοση 1927-1935), διαβάζουμε: «Άγραφα, μέγα ορεινόν τμήμα της Στερεάς Ελλάδος. Η χώρα είναι ορεινή και τραχεία, κόλασις ορέων την οποία μόνο όσοι επεζοπόρησαν εις τους δύσβατους δρόμους της δύνανται να φανταστούν. Καλύπτεται υπό πυκνοτάτων δασών και διασχίζεται από βαδυτάτους χαράδρας, μεταβαλλομένας εις ορμητικούς χειμάρρους κατά τον χειμώνα». Το χειμώνα του 1988 η κατάσταση δεν είχε αλλάξει σχεδόν καθόλου. Στις περίπου δύο βδομάδες που έμεινε το συνεργείο στην περιοχή, οι κατολισθήσεις έκλεισαν το μοναδικό δρόμο, ο αέρας έκοψε τις γραμμές του ηλεκτρικού και του τηλεφώνου – η επικοινωνία για ώρα ανάγκης γινόταν με ασύρματο και η συγκοινωνία, φυσικά με τα πόδια. Περιοχή απομονωμένη, στο κέντρο δύσβατων ορεινών όγκων, όπου οι δυνάμεις της φύσης, σε ελάχιστο χρόνο, καθιστούν παντελώς άχρηστα τα όποια αγαθά του σύγχρονου πολιτισμού. Οι κάτοικοι, ανεπηρέαστοι από τον τουρισμό και τον «Κερδώο Ερμή», τηρούν ακόμη ευλαβικά τους νόμους του «Ξενίου Διός», αρκούνται σε ελάχιστα και προσφέρουν πάμπολλα. Το ντοκιμαντέρ είναι ένα μικρό δείγμα τιμής στην ανθρωπιά τους.

ΠΗΓΗ

Read More »

ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ - ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

1 σχόλια
Αριθ.Πρωτ.36/21-03-2014

ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

Στην Αθήνα 20-03-2014 στα γραφεία της Ο.Ε.Σ στην οδό Κλεισθένους 17 4ος όροφος, στις 18.30 μ.μ. συγκροτήθηκε σε σώμα το νέο Δ.Σ. που προέκυψε μετά τις εκλογές στις 16-03-2014.

Πρόεδρος: Αγγελική Σκοτίδα
Α ΄Αντιπρόεδρος : Βασίλειος Τσιαμάκης.
Β΄ Αντιπρόεδρος : Καλλιάννη Μαίρη
Γενική Γραμματέας : Νίκη Ρέκκα -Τζανάκου
Αναπληρωτής . Γενικός Γραμματέας: Μώκας Κων/νος
Οργανωτικός Γραμματέας : Στέφανος Κόπανος
Ταμίας: Καλλιντέρη Ελένη
Βοηθός Ταμία: Κουζής Δημήτριος
Έφορος Δημοσίων Σχέσεων &Τύπου: Παπαδοπούλου Μαρία
Έφορος Πολιτιστικών Εκδηλώσεων: Καλύβα Αγγελική
Μέλος: Σταθοπούλου Ελένη
Μέλος: Κονιαβίτης Δημήτριος
Μέλος: Σιαλμάς Στέφανος
Μέλος: Φλώρου Αικατερίνη
Μέλος: Μαρκαντώνης Χρίστος

Η Πρόεδρος Αγγελική Σκοτίδα ευχαρίστησε όλα τα μέλη ξεχωριστά και ιδιαίτερα την Νίκη Ρέκκα- Τζανάκου, για την εμπιστοσύνη που έδειξαν στο πρόσωπο της, τονίζοντας την ιδιαίτερη χαρά της για την εισδοχή στην πλαισίωση του Δ.Σ. του νέων, που αποτελούν ένα επιστημονικό δυναμικό για την Ομοσπονδία και ειδικότερα το Δ.Σ, επισημαίνοντας ότι όλοι είναι πολύτιμοι συνεργάτες και δεν περισσεύει κανένας. «Επιδίωξη μας θα είναι να ενωθούμε όλοι σε μια ανοδική γραμμή δημιουργίας και προοπτικής». Επισήμανε όμως ότι είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει η Ομοσπονδία μας το σημείο αναφοράς όλων των συντοπιτών μας… Να προχωρήσει σε ένα παραγωγικό έργο και όχι απλά να μείνει σε ένα έργο συντήρησης του παρελθόντος.
Ευχήθηκε τη συνεργασία όλων με γνώμονα το κοινό όραμα, τη δημιουργία και την δυναμική συνέχιση της Ομοσπονδίας. Επισήμανε τους στόχους της Ομοσπονδίας που ο κυριότερος είναι το παραγωγικό της έργο με όραμα στο μέλλον και στις ερχόμενες γενιές κι όχι η αγκίστρωση στο παρελθόν. Το παρελθόν να είναι οδηγός για το μέλλον.

Αυτό θα γίνει εφικτό με την διατήρηση και διάσωση του πολιτισμού και της παράδοσης της Ευρυτανίας εντός και ανά τον κόσμο, με την συμμετοχή των συλλόγων μελών της, που απαρτίζουν το μοναδικό Δευτεροβάθμιο όργανο που συντονίζει και οργανώνει τους Ευρυτανικούς Συλλόγους .
Στη διαλογική συζήτηση που ακολούθησε μεταξύ των μελών τονίσθηκε ότι όλοι θα έχουν ενεργό δράση και στο επόμενο Δ.Σ. θα κατανεμηθούν αρμοδιότητες και θα καθορισθούν οι ανάλογες επιτροπές. Το κάθε μέλος θα μπορεί να εισηγείται στο Δ.Σ. όποιο θέμα κρίνει σημαντικό, για συζήτηση και υλοποίηση.
Για την αποτελεσματικότερη επικοινωνία με τους Συλλόγους εκτός Αθηνών και την Ο.Ε.Σ ορίσθηκε ο κ. Κονιαβίτης Δημήτριος στους συλλόγους Αιτωλοακαρνανίας και ο κ. Μαρκαντώνης Χρίστος για την Λαμία και έπεται συνέχεια.


Για το Δ.Σ. της Ο.Ε.Σ.

  Η Πρόεδρος                            Η Γενική Γραμματέας 

Αγγελική Σκοτίδα                    Νίκη Ρέκκα Τζανάκου



Read More »

Αφιέρωμα Στην Ευρυτανία

1 σχόλια

Read More »

Σπηλιά Κατσιμήτρου

0 σχόλια

Στην είσοδο του χωριού, στο Καλπάκι, βρίσκεται η σπηλιά όπου ήταν το στρατηγείο του Διοικητή
της 8ης Μεραρχίας κατά την διάρκεια του πολέμου. Την είσοδο της σπηλιάς κοσμεί η προτομή του
Χαράλαμπου Κατσιμήτρου, που με την πίστη του να υπερασπιστεί την γραμμή αμύνης Ελαίας – Καλαμά καθήλωσε τις εχθρικές δυνάμεις στο Καλπάκι και δημιούργησε το αθάνατο έπος του 1940.

























ΠΗΓΗ




Read More »

ΕΤΗΣΙΑ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΗ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΥΡΝΙΩΤΩΝ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

1 σχόλια


Read More »

ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΦΟΥΡΝΑ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ - ΦΩΤΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

2 σχόλια



Read More »

Λαογραφικά η πρόγνωση καιρού

1 σχόλια
-"Αμα τό καλοκαίρι υπάρχουν πολλές σφήκες, θά έχουμε βαρύ χειμώνα.

-Τις 12 πρώτες ήμερες τού Αύγούστου έξετάζουν τά ήμερομήνια. Ή κάθε μία ήμέρα άντιπροσωπεύει καί ένα μήνα. ’Έτσι ή πρώτη Αύγούστου φανερώνει τον καιρό πού θά έχουμε τον Αύγουστο, ή δεύτερη τό Σεπτέμβριο κ.λπ.

-'Άμα τό πρωί ή γή σκεπάζεται μέ στρώμα πάχνης καί σύννεφα μπαίνουν μπροστά στον ήλιο τήν ώρα πού ανατέλλει, ό καιρός θά χαλάση.

-'Όταν ό μπούφος σκούζη τή νύχτα σέ ζερβό (άνήλιο) μέρος, ό καιρός θά χειροτερέψη. Άν σκούζη σέ προσηλιακό, ό καιρός θά βελτιωθή.

-'Όταν ο κόκκορας λαλή άποβραδίς στο κοττέτσι, ό καιρός θ’ άλλάξη. "Άν εϊναι καλός, θά πιάση, άν βρέχη, θά κρατήση.

-Άν τό χειμώνα τά πουλιά (σπουργίτες - καλογιάννοι) στρώνουν στη γή, θά πιάση χιόνι.

-'Όταν βλέπουν σε ώρισμένα σημεία του ορίζοντα άντάρα (ομίχλη), λένε ότι θά βρέξη ή 0ά χιονίση, άνάλογα μέ τήν έποχή.

-"Άν το βράδυ, πού γυρίζουν τα κοπάδια άπ’ τή βοσκή στο μαντρί, βοσκοΰν γύρω άπ’ αύτο μέ όρεξη καί δε θέλουν νά μπουν μέσα, ό καιρός θά χαλάση.

-Όταν βλέπουν τις άπογευματινές ώρες νά πέφτουν στή γη πολλά καλιακούδια, λένε ότι θά πιάση χιόνι.

-'Όταν οί μέλισσες συγκεντρώνωνται στις κυψέλες, θά βρέξη.

-'Όταν πάλι τά μυρμήγκια σταματούν τις άδιάκοπες καί ατέλειωτες ερ­γασίες των καί μαζεύονται στις φωλιές των, θά ξεσπάση κακοκαιρία.

-"Αμα τινάζωνται τά ζώα, θά βρέξη.

-"Αμα βουίζη το ποτάμι πρός το Βορρά, θά χειμάση. "Αν βουίζη προς το Νότο, θά κάμη ξέρα.

-'Όταν ή γάτα νίβεται προς το Νότο, βρέχει, άν πρός τό Βορρά, κάμνει ξέρα.

-"Αμα τά έλατα έχουν πολλά «στροφύλλια», βαρύ χειμώνα θά έχουμε.

-Στο δυτικό μέρος τού χωριού, στο βράχο τής «Τσούκας», όταν άκούγεται μιά χαρακτηριστική βοή, πού προέρχεται άπ’ τή σύγκρουση τών άνέμων, λένε ότι ό καιρός θά χαλάση.

-"Αμα φυσάη δυνατός άέρας, λένε ότι θά φέρη κακοκαιρία.

-’Άν ή τσικλητήρα (δρυοκολάπτης) σκούζη τό χειμώνα, ό καιρός θά χειροτερέψη.

'Αν ή άλεπού γαυγίζη τό χειμώνα σά σκυλί, ό καιρός θά χαλάση.

-"Αμα κάμνη ζέστη μερικές ήμέρες τό χειμώνα, λένε ότι θά έπακολουθήση κακοκαιρία.

-'Όταν είναι όρθιο τό φεγγάρι, ό καραβοκύρης θά ’ναι δίπλα, δέ βρέχει. 'Άμα είναι δίπλα τό φεγγάρι, ό καραβοκύρης θά ’ναι όρθιος, θά έχουμε άσχημο καιρό.

-'Όταν τό φεγγάρι εχη κύκλο, θά βρέξη.

-"Αμα ο ήλιος βασιλέψη σέ ξάστερο μέρος, ή επομένη ημέρα θά ’ναι καλή.

Πηγή: Ηλία Κ. Σαμαρά, Λαογραφικά τού Κλειστού Ευρυτανίας

ΠΗΓΗ

Read More »

Τι τρώγαμε τα Χριστούγεννα (που δεν το τρώμε σήμερα);

2 σχόλια
Γεμιστή γαλοπούλα (σύμφωνα με το μεξικανικό έθιμο), πουτίγκα (σύμφωνα με το βρετανικό), ροκφόρ κατά τη γαλλική συνήθεια, γαλλικά κρασιά και σαμπάνια σε ευρωπαϊκό στυλ: Αυτά είναι κάποια από τα αγαθά που (μέχρι πρότινος τουλάχιστον) έκαναν την εμφάνισή τους τα Χριστούγεννα διεκδικώντας επίμονα μια θέση και στο ελληνικό γιορτινό τραπέζι. Όμως, αν γυρίσουμε κάμποσα χρόνια πίσω, δε θα βρούμε κανένα από αυτά τα εδέσματα στο τραπέζι των Ελλήνων είτε στην πόλη είτε στην ύπαιθρο.

Ας θυμηθούμε τι πρωταγωνιστούσε εθιμοτυπικά στο χριστουγεννιάτικο ελληνικό τραπέζι σε άλλους καιρούς – έτσι για να μην ξεχνιόμαστε:

Το ψωμί
Το ψωμί της ημέρας ήταν ένα έργο τέχνης και ονομαζόταν – πώς αλλιώς; – Χριστόψωμο. Ήταν ζυμωτό και στρογγυλό, με ένα άσπαστο καρύδι και έναν σταυρό από ζυμάρι στο κέντρο του. Στην επιφάνειά του είχε χαραγμένα διάφορα καλλιτεχνικά σχέδια (φύλλα, λουλούδια, καρπούς, πουλιά). Το ζύμωμά του ήταν μια ιεροτελεστία και τα υλικά του, εκτός από φίνο αλεύρι και ειδική μαγιά (π.χ. από ξερό βασιλικό), περιελάμβαναν μέλι, σουσάμι, κανέλα, αμύγδαλα, γαρίφαλα, γλυκάνισο, μαστίχα και ροδόνερο. Εθεωρείτο ευλογημένο ψωμί. Ανήμερα των Χριστουγέννων ο νοικοκύρης το σταύρωνε, το έκοβε και το μοίραζε στην οικογένεια και τους επισκέπτες ανταλλάσσοντας ευχές. Σύμφωνα με την παράδοση, ο συμβολισμός του ειδικού αυτού ψωμιού θέλει να δείξει ότι «όπως όλοι οι σπόροι του σταριού ενώνονται σε ένα ψωμί, έτσι και όλοι οι λαοί κάποτε θα ενωθούν με έναν ποιμένα, τον Χριστό».

Το φαγητό
Χειροποίητες πίτες με γέμιση όπως εποχιακά λαχανικά (σπανάκι, πράσο, κρεμμύδια, χόρτα, κολοκύθα), αυγά, τυρί ή κιμά.

Λαχανοντολμάδες: Το έθιμο φαίνεται ότι προέρχεται από το Βυζάντιο και σύμφωνα με τους λαογράφους, τα τυλιγμένα φύλλα του λάχανου συμβολίζουν τα σπάργανα του Χριστού.

Ζεστή κοτόσουπα, την οποία έτρωγαν μετά την επιστροφή τους από την εκκλησία (σ.σ: Η συνήθεια να σερβίρονται πιο ασυνήθιστα πουλερικά όπως η γαλοπούλα ή η χήνα, η οποία εθεωρείτο πτηνό του Ήλιου, προέρχεται από το Μεξικό και αποσκοπούσε στο να κερδίσουν οι συνδαιτυμόνες την εύνοια του θεού Ήλιου).

Χοιρινό με πρασοσέλινο ή ψητό στη χόβολη του τζακιού, αφού ήταν η εποχή της σφαγής των γουρουνιών, η οποία ονομαζόταν και γουρουνοχαρά (μάλλον των σφαγέων και όχι των γουρουνιών…). Άλλες παραλλαγές του χοιρινού ήταν οι τηγανιές (μικρά κομμάτια κρέατος στο τηγάνι με ρίγανη) και η πηχτή (σιγοβρασμένο κρέας με μπόλικο λεμόνι). Και όλα αυτά με τη συνοδεία καλού ντόπιου κρασιού.

Αρνάκι στην κατσαρόλα με ρύζι (σούπα).

Τα γλυκίσματα
Παραδοσιακές τηγανίτες με μέλι, κανέλα και καρύδια.
Μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Αυτά ευτυχώς κρατάνε γερά και σήμερα.
Μοσχοβολιστά κουλουράκια ζυμωμένα με λάδι.

ΠΗΓΗ

Read More »

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

0 σχόλια


Read More »